Dit jaar vierde ik mijn 50ste verjaardag. En ook al was er de intentie om het groots te vieren – zeker omdat mijn man 60 werd en we 5 j gehuwd zijn – het leven vroeg plots iets anders van mij. Mijn vader werd ziek en alle aandacht ging naar hem en mijn moeder. Samen met mijn broer en zussen beleefden we een heel ander jaar dan voorzien…
Gelukkig gaat het ondertussen beter en ik besloot om toch een diepere intentie tot leven te brengen:
JOU EN ALLE VROUWEN DIE DIT PAD BEWANDELEN SAMENBRENGEN.
Want wat ik op vijftig jaar geleerd heb, is dat de mooiste geschenken in mijn leven niet kwamen van bepaalde prestaties of doelen die ik bereikt heb, maar van onderweg te zijn en te leren van de momenten waar ik mezelf kon tonen: kwetsbaar, echt en onvolmaakt. Maar ook speels, levend en onstuitbaar.



